|
|
Düşüyorum bu gün bulutların en soğuk yerinden acılarımı bırakıyorum özlemlerin üstüne üşüyorum bugün acaba ölüyormuyum içimden haykırışlar geçiyor beni duyuyormusun...Bırakın beni kendi halime bir şarap, bir ekmek, birde yaralarıma basacağım tuz yeter bana. Bırakın ulan bırakında yaralarımdan kan aksın Gözlerim kömür karası ciğerim sosyete pazarlarında, yıllarca anlamamışım kimliğimi ben, oysa Deniz gibi Hasan Hüseyin gibi Mahir gibiymişim, yüreğim yangınlarda bilmemişim kim olduğumu öğretmeyin bana ulan kim olduğumu siz asıl kimlikli kimliksizler ben acıların denizindeyim kimliğim bir dem gibi hüsran, sizsiniz kabul etmediğim bilmediğim sizsiniz yüreğimi ezip gecen leş kargaları asıl kimlikli kimliksizler sizsiniz. Ben simdi anama ağıt yazıyorum sizin anlamadığınız her dilde..Simdi dün aksam arabama alıp gezdirdiğim mendilci çocuk nerdedir ne sevinmişti tüm mendillerini satın alınca ben onunla yediğim yemekten aldığım hazzı hiç kimseden almadım gözleri gece güneş gibi parlıyordu içim kanıyor hala oy benim maralım oy senin suçun güzel gözlerin hep gülüşün, bir gün gözlerinle doğacak güneş o gün iste o gün hesap sorulacak o zaman anlasalar da geç kalacaklar bekle gül deminde gül teninle bekle.....elimde bir kitap diğer elimde kavgam para için kendini satanlara bu isyan neden neden bu dünya ağlamak istiyorum göz pınarlarımda kurudu simdi..Yaşamak ne acı dünyaya ceza olarak gönderilen biz burdada hata yaparsak cezalandırılacağız bunun yanında toplumsal yazımsal koyduğumuz kurallar kısas içinde kısas ne anlamsız hayat benim şu an yazdıklarım gibi anlamsız iste dünya gibi anlamsız.....